web analytics

Nieuw update beleid onder Mint 19

Print Friendly, PDF & Email

Het is van belang om je systeem middels updates bij te werken. Op die manier heb je niet alleen steeds de laatste versie van je programma’s, maar geniet je ook van een veilig systeem.

Linux Mint 18.x

Onder Mint 18 werd er standaard voor een veilige strategie gekozen, die je in je Voorkeuren eventueel kon bijstellen.

Opteer je in Mint 18.3 om alles tot en met niveau 4 standaard aan te vinken kan je eventueel je systeem om zeep helpen, omdat pakketten die niveau 4 meekrijgen, meestal pakketten zijn die op systeem niveau invloed hebben. Loopt het daar mis door een bug in de update, dan bestaat de kans dat je systeem niet meer werkt.

Vandaar dat er standaard ook geen vinkje staat onder de kolom ‘gekozen’.

Dat vertaalt zich door pakketten niveau 4 zonder standaard aangevinkte kolom ‘Opwaarderen’

Let ook op de aard van de pakketten. Het zijn allemaal pakketten die op systeemniveau draaien.

Linux Mint 19

Onder Linux Mint 19 is die aanpak volledig aangepast.

Het standaard scherm van het updatebeheer ziet er al anders uit. De kolom ‘Niveau’ ontbreekt namelijk en je wordt aangemaand om Timeshift te gebruiken om systeem snapshots te gebruiken.

Ook zal je vaststellen dat de standaard niveaus teruggebracht zijn van 5  (onder Mint 18.x) tot 4 en dat die allemaal standaard zichtbaar én gekozen zijn.

Deze aanpak brengt dus met zich mee dat de kans dat je systeem vastloopt bij een update niveau 4 die ergens een foutje bevat, veel groter is dan onder Mint 18.x. Wil je veilig spelen, dan doe je er best aan om het standaard opwaarderen niveau 4 uit te zetten. Doe je dat niet en laat je de defaults aanstaan, dan is een goede kennis van Timeshift, om je systeem terug te rollen naar de vorige werkende versie wel een must geworden.

Auto-Upgrade

Linux Mint 19 bied je de mogelijkheid om updates automatisch door het systeem te laten uitvoeren, zonder menselijke tussenkomst.

Het principe is simpel. Vink het automatisch updaten aan en het systeem zal dagelijks, als root de updates doorvoeren. Dat gemak komt natuurlijk met een prijskaartje. Is er een update die op systeemniveau een fout bevat, kan het zijn dat je bij volgende keer dat je je systeem boot, een zwart (en dood) scherm voorgeschoteld krijgt.

Het is dan aan jou om die Linux Mint 19 Live USB te voorschijn te halen, je extern medium waar je laatste snapshot op staat aan te koppelen en dan manueel via Timeshift de meest recente snapshot te restoren op je root partitie.

Wat doe je nu best?

Persoonlijk vind ik deze aanpak minder ‘newbie’-friendly. Iemand die de overstap maakt naar Linux Mint, of upgrade van de 18.x versie naar de 19, heeft niet automatisch de nodige kennis om in het updatebeheer in de opties te gaan knoeien met instellingen.

Timeshift is nieuw voor de meesten, maar het idee is wel goed. We kennen het allemaal vanuit Windows. Daar heet het principe ‘Herstelpunt Maken’. Maar wie heeft vroeger onder Windows ooit gebruik moeten maken van die Herstelpunten om het systeem weer aan de praat te krijgen? Juist ja. Niemand.

Het is dus van belang dat Linux Mint 19 gebruikers zich vertrouwd maken met Timeshift en leren hoe ze een bepaalde ‘System Snapshot’ die op een extern apparaat kan opgeslagen zijn (bv. een externe HD onder EXT4 geformatteerd!!) vanaf een Linux Mint 19 Live DVD/USB kunnen terugzetten op hun eigen HD/SDD.

Al bij al lijkt het me toch niet zo gebruiksvriendelijk, maar het kan je wel een volledige herinstallatie besparen.

Het is dus sowieso interessanter en simpeler om het vinkje bij niveau 4 in de kolom ‘Opwaarderen/Selected’ uit te zetten in je opties, zodat je nog altijd zelf kunt beslissen of je een systeem update wil doorvoeren of niet, vooral omwille van de nieuwe ‘auto-upgrade’-optie in Linux Mint 19

Werk je je updates bij via de Terminal met ‘sudo apt update && sudo apt upgrade’ dan omzeil je die hele instellingsstructuur van het updatebeheerprogramma en krijg je automatisch ALLE updates gepresenteerd.

 

Spread the word. Share this post!

4 Comments

  1. Bob Vandevelde

    Beantwoorden

    Ik vind Timeshift niet direct een goed systeem. De eerste Timeshift opmaken duurde bij mij bijna 2 uur, een zuivere install van Mint 19 duurt maar 20 min. Wat is het eigenlijke voordeel van Timeshift tov clean install? Misschien dat een bijkomende Timeshift als dagelijkse optie niet zo lang duurt? Maar dan nog.
    BoBvDv

    • Beantwoorden

      Bob,

      ik moet nog wat meer met Timeshift werken om het tooltje beter te leren kennen. Als je Timeshift draait voor de eerste keer dat je Linux Mint 19 installeert, duurt het maar eventjes. Onder Linux Mint 18.3 bij mij hier ongeveer 50 minuten op een SSD. Maar in die 18.3 heb ik ook veel meer pakketten staan, dan de originele Linux Mint 19. Zo worden bv. je printer instellingen overgenomen, een lijstje van al de instellingen en libraries van al je programma’s.
      De grootte van de map van mijn eerste snapshot onder Mint19 op mijn laptop is als volgt:
      256.452 elementen (en 114 verborgen), in totaal 5,8 GB
      Dat is al bijna 6 GB en dat is nog zonder mijn programmeer omgeving, foto-, video- en audiotooltjes zoals Inkscape, Darktable, Clementine, Scribus enz…
      Dat kan wel lekker oplopen na enkele maanden vrees ik.
      Je kan de inhoud van je gemaakte snapshots gewoon openen als je die eens wil overlopen om te zien wat er zo allemaal in staat.

  2. Jan Dekker

    Beantwoorden

    Mijn dank voor je waardevolle mening en tips. 1 vraag: ‘sudo apt update && sudo apt upgrade’ is een commando voor alles in 1 upgrade, maar elders werd er -y aan dit commando toegevoegd. Enig idee waarom??

    • Beantwoorden

      Jan,

      wanneer je de parameter -y toevoegt aan het commando, zal op een eventuele vraag zoals bv. ‘Wilt u doorgaan? [J/n]’ door het systeem zelf geantwoord worden met de J parameter, zodat je zelf niet moet tussenkomen. Gewoon een gemakje voor de gebruiker.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: