Senioren, sociale media en bedrijf – The good, the bad and the ugly?

Sociale media, een verzamelnaam voor internetdiensten en -toepassingen die je in staat stellen om met anderen informatie allerhande uit wisselen, lijkt voor veel bedrijven de kip met de gouden eieren te zijn. Echter, die eieren moeten nog opgeraapt worden door de consument en daar loopt het meestal fout.

Bekende sociale media zijn Facebook, LinkedIn, Twitter, Wikipedia, Hyves, … en in mindere mate Second Life. Het spreekt voor zich dat bedrijven garen proberen te spinnen door op de kar van deze sociale media te springen, maar die kar is duidelijk niet gemaakt is om dit type vracht te vervoeren.

Een internet gebruiker die een account aanmaakt op deze sociale media doet dat niet met de bedoeling om een link naar één of ander bedrijf te leggen, maar wel om met andere gebruikers – multimedia – informatie uit te wisselen. Als hij informatie over een specifiek product uit het bedrijfsleven wil, dan is een zoekprogramma zoals Google nog steeds het eerste aanspreekpunt en voor online aankoop wordt via E-bay en tweedehands sites zoals bv. 2dehands.be gewerkt.

Dan stelt zich natuurlijk de vraag. Gaan de bedrijven zich een tweede maal in de voet schieten na het debacle van Second Life?

Mijn persoonlijke ervaring met bv. Facebook was dat ik niet zomaar binnen Facebook makkelijk informatie kon vinden over producten die mij eventueel wel zouden aanspreken, ondanks het feit dat in mijn profiel duidelijke voorkeuren voor bepaalde zaken vermeld waren. Ik werd wel aangesproken binnen Facebook om ‘vriend’ te worden met X of Y maar geen enkel bedrijf heeft zich als ‘vriend’ aangeboden. Dat kan natuurlijk eigen zijn aan het format van Facebook waar queries op interesses niet geprogrammeerd kunnen worden, maar het is veel meer een kwestie van attitude. Bedrijven zijn te passief op deze media. Onbekend is onbemind toch…

Bij de klassieke media zoals televisie en radio, wordt op een uiterst agressieve en soms onaangename manier reclame gemaakt voor producten, met globaal wegzappen tot gevolg of ‘Net gemist’/ ‘UitzendingGemist’ gebruik, net om deze reclame te kunnen skippen.

De passieve manier van zich te non-profileren in bv. Facebook werkt niet, maar aan de andere kant moet je ook stellen dat te opdringerige manier van reclame maken op het internet resulteert in het gebruik van ‘Adblock’-typische browser add-ons, waardoor bedrijven inkomsten mislopen.

Een duidelijke lose-lose situatie voor bedrijven die zich op sociale media wagen.

Een ander aspect dat niet uit het oog mag verloren worden is de leeftijdspyramide van internetgebruikers. De grootste groep van internetgebruikers zal heel binnenkort deze van de 50-plussers zijn. De groep senioren heeft de tijd en de middelen om een economisch potentieel te worden, maar sociale media spreken deze groep niet zo aan. En niet alleen sociale media spreken hen niet aan, maar het hele computer gebeuren is voor hen niet leuk.
Als standaard besturingssysteem vind je op alle PC’s Microsoft Windows, dat gekend is als onveilig – virussen, malware, trojans, … – maar waar ook de applicaties bol staan van lekken zodat het vertrouwen in dat OS een flinke knauw krijgt waardoor je niet vreemd moet opkijken als senioren wat weigerachtig staan tegen het medium computer, en alles wat er mee te maken heeft.
Senioren willen iets hebben dat werkt, simpel is en zonder omkijken blijft werken en daar schiet Microsoft Windows schromelijk te kort in, waardoor bedrijven onrechtstreeks in de klappen delen. Er zijn alternatieven zoals Gnu/Linux (Ubuntu, PCLinuxOS,…) en Apple, maar de eerste is nogal onbekend en de tweede te duur.

Zoals het klassieke gezegde “To finish first, you first have to finish” stelt, moet je eerst de computerminded senioren overhalen om in te stappen in de sociale media, hen op hun gemak te stellen (geen spam, in het Nederlands, simpele interfaces, …) en dan pas kun je hen aanspreken op hun interesses die ze in hun profiel hebben aangegeven.

Ieder bedrijf zou heden ten dage de nodige stappen moeten ondernemen om senioren als volwaardige potentiële nieuwe klanten te benaderen, door positieve signalen over computers en sociale media te propageren en de aanwezigheid van hun bedrijf op deze sociale media duidelijker uit te leggen en tevens alle applicaties te voorzien voor Microsoft Windows, Apple en Linux.

Binnen het bedrijf kunnen oudere werknemers ideale testpersonen zijn om de uitstraling, bereikbaarheid, intuïtiviteit, gemak en geloofwaardigheid betreffende de aanpak van hun bedrijf op de diverse sociale media aan te voelen en desnoods bij te sturen.

Of bedrijven sociale media als een volwaardig uithangbord moeten benaderen is helemaal niet zeker. De klassieke websites, met weinig ‘flash’-toestanden spreken de senioren nog steeds het meest aan, en al de rest is voor de jongeren, en de huidige sociale media zullen net zolang populair zijn tot de volgende ‘cloud’-based hype zal losbreken.

The good, the bad and the ugly moet je als volgt invullen:

De senioren (the good) zijn er wel, maar de bedrijven (the bad) pakken het slecht aan, door ongepaste IT middelen (the ugly)